Geologie125 Ma
Dörenther Klippen — het Hurkende Wijf van de Teutoburger Wald
Vier kilometer ruige zandsteenklippen boven Ibbenbüren, met de legendarische rotsformatie 'Hockendes Weib' en weids zicht over het Münsterland.
Praktisch
RB 61 richting Rheine tot Ibbenbüren (±25 min) + 4 km fietsen/wandelen
Reken op ±4 u (excl. reis)
Vrij toegankelijk, altijd open · gratis
De rand van de kanteling
Net als de Externsteine bestaan deze klippen uit Osning-zandsteen uit het Onder-Krijt. Ze vormen de noordwestrand van de Teutoburger Wald: een kilometerslange, schuin omhooggedrukte plaat van versteend kustzand. Waar de zachtere lagen eromheen wegsleten, bleef deze harde bank als een gekartelde kam staan.
Het beroemdste stuk is het 'Hockendes Weib' — het hurkende wijf. De sage vertelt over een moeder die bij een zondvloed haar kinderen op haar rug het water uit tilde en uit uitputting versteende. Geologisch is het gewoon differentiële erosie; cultureel is het een prachtig voorbeeld van hoe mensen vreemde rotsen altijd een verhaal geven.
Steenkool onder je wandelschoenen
Vanaf de klippen kijk je over Ibbenbüren — en over een onzichtbaar geologisch wonder. Onder de stad ligt de Ibbenbürener Karbonscholle: een blok Karbon-gesteente dat als een horst omhoog is gedrukt tussen breuken. Daardoor kon hier, net als op de Piesberg, antraciet gewonnen worden.
De mijn van Ibbenbüren was tot de sluiting in 2018 een van de diepste steenkoolmijnen van Europa (schachten tot ±1500 meter) en een van de twee allerlaatste van Duitsland. Het bergbaumuseum is wegens verhuizing gesloten, maar de zwarte Bergehalde-silhouetten in het landschap vertellen het verhaal ook zo.